[lang_EL]Περιοχή Παράλιου Άστρους – λιμνοθάλασσας Μουστού[/lang_EL]

[lang_EL]Η περιοχή Παράλιου Άστρους – λιμνοθάλασσας Μουστού ανήκει στο δίκτυο Natura2000 με κωδικό GR2520003.
Ο υγρότοπος Μουστού είναι μικρός αλλά πολύτιμος. Η αξία του υγρότοπου είναι μεγάλη.

Η λιμνοθάλασσα Μουστού είναι ένας υγρότοπος όπου κυριαρχεί η κυρίως λίμνη που καταλαμβάνει το 45% περίπου της όλης έκτασης. Μικρότερες λίμνες και αλίπεδα υπάρχουν στα βόρεια και νότια της περιοχής.
Ο βραχώδης λόφος του Σοποτού, με υψόμετρο 387 m κυριαρχεί στη δυτική περιοχή, ενώ αμμοθίνες διαμορφώνονται στην ακτογραμμή. Η περιβάλλουσα βλάστηση αποτελείται από τυπικές φρυγανικές φυτοκοινωνίες, ενώ υπάρχουν κάποιες συστάδες με είδη του γένους Tamarix. Εκτεταμένοι ελαιώνες είναι καλά αναπτυγμένοι σε καλλιεργούμενες και μη εκτάσεις.

Γεωλογικά η ευρύτερη περιοχή ανήκει στη ζώνη Ολωνού-Πίνδου. Η αλατότητα της λιμνοθάλασσας ποικίλει (11-15%). Το βάθος της λιμνοθάλασσας φθάνει και τα πέντε μέτρα, ενώ οι ακτές της λίμνης αποτελούνται κυρίως από άμμο και χαλίκια.

Η χλωρίδα του Μουστού συνδυάζει καλαμιώνες, βούρλα και αρμυρήθρες (που παρατηρούνται κατά κανόνα σε υφάλμυρους βάλτους) καθώς και φυτά των αμμωδών παραλιών, όπως το γαλατόχορτο και η αγριοβιολέτα της άμμου.
Εδώ απαντώνται αρμυρίκια καθώς και το αστράκι, χαρακτηριστικό στα υφάλμυρα νερά. Όλα τα παραπάνω δημιουργούν ένα ιδανικό περιβάλλον για τη φιλοξενία μεταναστευτικών πτηνών που εντυπωσιάζουν με την ποικιλία τους.

Η πανίδα του Μουστού συντίθεται κυρίως από παρυδάτια και υδρόβια πτηνά, ερπετά, αμφίβια, ψάρια και έντομα.
– Τα πτηνά στο Μουστό είτε, σπανιότερα, φωλιάζουν εκεί, είτε σταματούν να αποστάσουν από το μεταναστευτικό τους ταξίδι. Εδώ βρίσκουν πολύτιμα ενδιαιτήματα λόγω της ιδιαίτερης μορφολογίας της περιοχής. Σημειώνεται η παρουσία του απειλούμενου πορφυροτσικνιά (κατηγορία «Τρωτόν») Ardea purpurea.
– Τα ερπετά στο Μουστό: εδώ συναντάμε κυρίως την ελληνική σαύρα που ζει σε υγρές και ορεινές περιοχές, σε δέντρα ή θάμνους. Ακόμη, το λιμνόφιδο ή κυβόφιδο που ζει σε υγρότοπους και δεν έχει δηλητήριο.
– Τα ψάρια στο Μουστό: Στο Μουστό συγκεντρώνεται μια σημαντική ποικιλία από γνωστά ευρύαλα είδη τα οποία συναντάμε στις περισσότερες ελληνικές λιμνοθάλασσες. Εδώ συναντά κανείς χέλια, γούργους, τις σπάνιες σακοράφες και τα πιο πολλά είδη κεφάλων. Όλα φωλιάζουν στα κανάλια που συνδέουν τον υγρότοπο με τη θάλασσα. Ακόμα πιο κοντά της όμως, παρατηρούνται είδη όπως η αθερίνα, η σακοράφα και γόνοι τσιπούρας, λαβρακιού και μουρμούρας.

Παρά τις σημαντικές επεμβάσεις που έχουν γίνει περιορίζοντας την έκτασή του κατά 40% περίπου, αποτελεί ένα εξαιρετικό δείγμα βιοποικιλότητας και ένα σημαντικό σημείο αναψυχής για τον επισκέπτη.
Λόγω του νερού και της βλάστησης, καθώς και της παράκτιας τοποθεσίας του, η εύρεση τροφής εδώ είναι εύκολη και το κλίμα ηπιότερο, γεγονός που προσελκύει πανίδα αξιόλογη κι ενδιαφέρουσα από επιστημονικής απόψεως.
Ο υγρότοπος του Μουστού εμπλουτίζει τα υπόγεια αποθέματα νερού της περιοχής και λειτουργεί ως ένα πολύτιμο φίλτρο το οποίο κρατά όλα τα υλικά τα οποία παρασύρουν στο πέρασμά τους οι χείμαρροι. Παράλληλα, χάρη στην πανίδα του, δεσμεύει μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα σαν ένας μικρός πνεύμονας της φύσης.
Ο Μουστός δεσμεύει και την ηλιακή ακτινοβολία. Με τις διαδοχικές κατακρατήσεις ή απελευθερώσεις θερμότητας, γίνεται ένα αναντικατάστατο καταφύγιο πολλών φυτών και ζώων αφού εδώ η τροφική αλυσίδα στηρίζεται και διατηρείται.

Επιστροφή

[/lang_EL]